En ik bedoel geen vakantie. Ik was eigenlijk al een tijd bezig met mijn blogbrake, maar net zoals Nickelodeon op buitenspeeldag ga ik nu even voor nog onbepaalde duur op zwart. Ik ben momenteel met heel ander dingen bezig en kom er uberhaupt nauwelijks aan toe om mijn emails te lezen en te reageren. Mijn prioriteiten liggen even anders momenteel.

Tis zo dat ik bijna van alle specialisten af ben en mij ook stukken beter begin te voelen. Dat houdt in dat ik ook wat meer dingen onderneem, alleen of met mijn dochtertje en dat maakt ernstig inbreuk op mijn tijd achter de pc. En das natuurlijk superpositief, maar dat betekent even geen geschrijf van mij en waarchijnlijk ook voorlopig even geen reacties bij jullie weblogs en met ‘jullie’ hoef ik vast geen namen te noemen .

Ik wou nog even wat van me laten horen. het ga jullie allemaal goed en zodra ik weer actief bezig ga met web-loggen dan zien jullie mij vanzelf wel op jullie blog verschijnen . Reken maar!

Met de vriendelijkste groeten, Wilma

Komtie!

Ik loop als krakende kar  / 30-jarige jongedame momenteel bij een:

- dermatoloog

- psycholoog

- oogarts (vanaf volgende week)

- klinisch genetisch deskundige (pending / afwachten wanneer ik daarmee ga starten)

Lijkt erg, is het ergens ook, maar kan er echt niet mee zitten

Tis echt zo’n moment in tijd dat even niets me kan lijkt te raken, kon het maar voor eeuwig duren….

Zo voelt het, ik voel me lekker. Mijn hoofd voelt lekker leeg, wat meer zorgeloos bijna….terwijl dat niet echt het geval is, maar het voelt wel zo en dat is heerlijk.

Nou nog eens niet meer doodmoe zijn continu en dan is het helemaal okidoki.

Al zou je het niet denken uit mijn volgende logje…

Kleine meid heeft al bijna 2 weken een klachtje in de luierrichting. Ik bel met het consultatiebureau om te vragen wat wijsheid is, wat ik wel kan smeren en wat niet. Eerst had ze geen open plekjes nl, alleen vuur en vuurrood, maar nu open plekjes en dan kan ik de zalf die ik gebruikte dus niet gebruiken. Advies is naar de huisarts, duhhhhhh, toevallig had ik al een afspraak morgenochtend, dus dat zit wel snor. Verder beter even helemaal niks smeren, alleen goed droog houden. En daar komtie…..even zo rond laten lopen zonder luier. Ik had dat zelf ook al eens bedacht hoor, had ik even op de commode gedaan na het verschonen. Deze mevrouw had over een half uur ofzo en het advies er achteraan om het in de box te doen met handdoeken erin. Als ze dan een plasje doet is het niet zo’n ramp. Ik zag het nut er wel van en als je het niet probeert weet je het ook niet ja toch! Zij in de box in d’r blote dreumeskontje en ze staat er 2 minuten in en ze staat gelijk al te plassen. Ik ben koppig en denk van ze heeft het nu toch al gedaan, ik laat haar gewoon staan. Tis uiteindelijk voor haar beter. Nee…..poept ze heel de box onder… Ik weet dat er dan altijd mensen zijn die zeggen dat dit soort dingen erbij horen, maar dat zegt niet dat ik het leuk hoef te vinden. Uiteindelijk ben ik benieuwd wat de huisarts nu weer voorschrijft of aangeeft en blij met het advies even helemaal niks te smeren, want ik stond alweer klaar met of sudocreme, bepanthezalf of rescue-creme. Ik weet het, bijna een apotheek hier

En uiteindelijk….ben ik blij dat mijn kleine skeetje zich niks van die irritatie aantrekt  en gewoon vrolijk blijft en speelt en goed blijft eten. Dan kan het me allemaal niet raken hoor, tis alleen nogal een vieze rommeldag vandaag…..

Die gasten sporen echt niet.

En tis nog een film ook, bah zeg….

Ik ga zo nog even sporten anders kan ik niet goed slapen straks.

Zou het zo kunnen zijn dat als mensen te vaak een label naar hun hoofd geslingerd krijgen ze op een gegeven moment zich maar ‘schikken’ naar dit label, want iedereen of iemand specifiek ziet ze toch al zo dus wat maakt het uit.

Voorbeelden:
Angsthaas!
Uitslover!
Jankert!

Als iemand dit aldoor of vaak hoort….

Zou het?

Ik denk dat er wel iets in zou kunnen zitten. Wat denken jullie?

Het is aangebroken…….het tijdperk van de acrobaat uithangen, van builen, schaafplekken en tanden door d’r lip.

Enigszins is dat iets wat me zenuwachtig maakt, maar gelijk ook trots.

Waarom? Ze valt…staat lachend weer op en gaat gewoon verder!

Wat een kleine held!

Elke keer als ik dit zie begin ik automatisch te glimlachen. En een klein vreugdetraantje komt er steeds achteraan.

She brings happy tears to my eyes…

Wat een schatje!

Normaalste zaak van de wereld rond deze tijd van de dag toch!!

NOT